bazen insan algısında bir yanılsama oluyor. benim zaman zaman başıma gelen bir durum bu. dünya saati akıp gidiyor. günler geçiyor, hatta yıllar. bildiğimi sandığım her şey değişiyor. bir şeyden emin olabilmek için bilimsel sonuçlardan çok içgüdülerime başvurmayı tercih ediyorum bir süredir. bilimsel gerçekler beni yanlış yollara saptırıyor. şüphe nereye kadar gelecek peşimden?
bildiğimi sandığım her şey değişiyor dedim. değişiyor lakin zihnimde bazı insanlar var ki ilk bildiğim halleriyle yerlerinde oturmaya devam ediyorlar. bunda ölmüş olmalarının da etkisi var tabii ama her ölen insan öldüğü yaşta kalmaz ki diye düşünüyorum; öldükten sonra bile yaşlanır. zihin bazen ölen kişinin bugün nasıl olabileceğini, nasıl görünebileceğini düşünür. genel deyişle "yaşasaydı" diye başlayan cümleler kurulmaz mı, kurulur. fakat ben bazıları için bu cümleleri kurmuyorum. hatta hiç düşünmüyorum bile. ben büyüyorum ve gittikçe onların yaşına yaklaşıyorum. bir zaman sonra onlardan büyük bile olacağım belki. oysa onlar hep aynı kalacak. hep genç kalacak. hatta çocuk kalacak.
evet, bunun da listesini tutuyorum bir süredir. tamamlayınca yazacağım.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder