başkasına karşı çıkmak kolay da insanın kendine karşı koyması gerçekten zor. doğru ve mantıklı olanı bilmeme rağmen, içimdeki ataleti yenmek öyle zor ki. bir şeyler yapmak için çaba sarf ediyorum. okulun başlamasına seviniyorum çünkü böylece kafam daha iyi olacak. beni meşgul eden şeylerle uğraştım mı beni üzen şeyler biraz geride kalıyor. işim bitince bütün düşünceler, sağlık sorunları, kaygılar, gelecek kaygıları içime çörekleniyor ama şunu biliyorum ki ben az önce birkaç saat süren bir iş yaptım ve bu süreçte kendimi iyi hissettim. yani kendimi iyi hissedebildiğim bir zaman dilimi olabiliyor, bu mümkün. bunu bilmek bana derin bir oh çektiriyor.
kendimi bırakmamak için çok çaba sarf ediyorum. insanların arasına giriyorum ve bu beni iyi ediyor. bazı insanların pozitif bir hayat enerjisi var ve ben bundan payıma düşeni almak istiyorum. bana da bulaşmalı. şu anda böyle olmam zor ama böyle insanların var olduğunu bilmek, ileride benim de onlar gibi olabilme ihtimalimi kendime gösteriyor. şu sıralar yalnız kalmak istemiyorum. düzgün beslenemiyorum ama yediğime içtiğime dikkat etmeye karar verdim. hayatımda hiç bu kadar unutkan olmamıştım. her şeyi unutuyorum. eşyalarımı bir yerlerde unutuyorum. hani ilkokulda ders kitabını unutunca, hoca "kendini de unutsaydın" derdi ya, şu anda ben de her an kendimi bir yerlerde unutabilirim. mesela en son okul kartımı kütüphanede unutmuşum, saatlerce okulun değişik yerlerini gezerek gün boyu gittiğim yerlerin izini sürdüm. en sonunda buldum. sonra beremi bir yerde unuttum ve nerede unuttuğumu bulamadım. bunun gibi çok şey var ve her şeyi bir yere not etmem gerektiğini fark ettim. ben unutkan biri değilimdir ama kafam o kadar meşgul ve enerjim hep başka bir yerde ki günlük hayatımın akışında resmen kafam tek çekirdekle çalışıyor. bu yüzden sağlıklı beslenmem lazım. daha doğrusu beslenmem lazım.
bir tek yüzmeyi severim. sıkılmadığım ve becerebildiğim tek şey budur. bir yıllık aranın ardından okulun havuzunda tekrardan yüzmeye başladım. bunun nedeni de tamamen içimdeki karanlık enerjiyi atmak. aklıma üç renk'te juliette binoche'un oynadığı karakter geliyor; acı duymasına rağmen yüzüyor falan. demek ki kendimi zorlamalıyım diyorum ve sırf kendimi daha iyi hissetmek için yüzüyorum. zaten fiziksel olarak insanın kendini yorması her zaman onu sakinleştiren bir şey. bazen ne yapıp ne yapmamam gerektiğini bilemiyorum ama kendimi fiziksel olarak yormam gerektiğinden çok eminim. bunu ancak kendime karşı koyabildiğimde yerine getiriyorum.
