yüzümü kime dönsem bilmiyorum. hangi çiçeğe emek edip büyütsem bilmiyorum. düşündüm ama bir yanıt bulamadım. sabrımın sınırı sonsuz değil, ben de âlim değilim ama yavaş yavaş öğrenirim. bir çiçek nasıl büyür görmek isterim. yüzümü dağlara mı dönsem, sulara mı bilemem. dağ gibi güçlü ama bir o kadar da sert yüreklilerden korkarım. su gibiler de elde avuçta durmaz, kaçırırım. oysa bir bilsen benim bağlarım bahçelerim var ki ucu bucağı yok. istersen hepsini sana verebilirim. ben saklamam, gizlemem. eğer sen de saklamazsan öyle güzel olur ki. dünyanın en güzel yeri bastığımız toprak olur. ben derim ki çiçek beni anlasın, beni dinlesin. sonra çiçek bana anlatsın. varlığı toprağıma bereket getirsin. her şey yeşersin, büyüsün. o zaman dağ da o olur, deniz de, en nihayetinde ev de.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder