13 Ağustos 2009 Perşembe

Bir Pazar Günü Röportajı ("Afaki Haller" Mecmuasından)

(...)

Aa! Bu resimdeki siz misiniz?
-Evet benim.

Neden aile resimlerinin arasında duruyor peki?
-Çünkü aile resimlerinden biri olduğunu düşünüyorum. O yüzden yıllardır en değerli albümümde saklarım.

Görüşüyor musunuz peki bu resimdekilerle?
-Yok hayır, görüşmüyoruz. Zaten çok kısa bir süre arkadaşlık yaptık; sadece bir yaz mevsimi boyunca. Yaz konserleri vardı, biz de karavanla oradan oraya dolaştık hep birlikte. Güneyden kuzeye, doğudan batıya kat ettik ülkeyi.

Siz onların "groupie"lerinden biri miydiniz yani?
-Biz zamanında öyle demezdik. Onların müziğini seviyorduk, onları seviyorduk, onlar da bizi seviyordu. İçkiler güzeldi, kafamız güzeldi, hayat güzeldi, dert ve tasa yoktu.

Peki sonra ne oldu?
-Ne olabilir ki gerçek hayata döndük tabii.

Siz şuradakisiniz değil mi?
-Evet. Ben üst sırada soldan dördüncü kızım.

Güzelmişsiniz bayağı.
-Gençken kim güzel değildir ki?

Neden resim çekilirken makineye bakmamışsınız?
-Çünkü o zamanlar resmi çeken çocuğu seviyordum. Utancımdan bakamıyordum.

(susarım)
-Ne zaman bu resme baksam hep onu anımsarım.

Ama o resimde bile yok ki. Nasıl sadece onu hatırlıyorsunuz?
-Onun varlığını biliyorum. Görmesem de hissediyorum.

Diyecek bir şey bulamadım.
-(güler) Canım eskidendi, altından çok sular aktı.

Nerede peki şimdi o çocuk, biliyor musunuz?
-Bilmiyorum ama umarım iyidir, umarım çok mutludur.

Ne güzel bir temenni bu böyle.
-Ben bir zamanlar sevdiğim insanlar için kötü bir şey dileyemem ki.

Peki resimdeki diğerleri neler yapıyor?
-Hiçbirinden o yazdan sonra bir daha haber almadım. Ama hiç üzülmedim çünkü hayatımın en güzel yazıydı.

Hayatımda gördüğüm en güzel resimlerden biri bu resim. İnanın ki...
-İnanıyorum inanmaz mıyım, benim de hayatımın en güzel günlerinden biriydi çünkü.

Böyle bir aile resmim olsun isterdim.
-Olur belki niye öyle diyorsun. Daha gençsin, bir gün sen de çektirirsin böyle bir resim, bir deniz kenarında.

Umarım.
-(sırtımı sıvazlar)

Benimle bu resmin hikayesini paylaştığınız için çok teşekkür ederim.
-Benim için bir zevkti.

Hem biliyor musunuz, oradaki en güzel kız sizmişsiniz. Üstelik makineye bakmamanıza rağmen, yüzünüzün tamamı görünmemesine rağmen en güzel kız sizmişsiniz.
-Sevgi kimi güzelleştirmez ki yavrucuğum. (gözleri dolar, pencereden dışarı bakar)


42.Pazar, Ağustos, 20??
Afaki Haller,
röportajı gerçekleştiren: ben

Hiç yorum yok: