algiers: tuzsuz helvaya bire bir

ben algiers isimli atlantalı müzik grubunu bundan birkaç ay önce bugün olduğu kadar takdir edememiştim. kendi adlarını taşıyan ilk ve şimdilik tek albümlerini birkaç kere döndürüp rafa koymuştum. kendilerini daha ilk parçadan sevmiştim ancak belki de o zamanki ruh halime uygun düşmemişti. bu hafta birkaç gün bir şey dinleyemedikten sonra ilk dinlemek istediğim algiers oldu; çünkü aklımda politik, protest ve aktivist etiketleriyle kalmışlar. içinden geçtiğimiz dönem itibariyle bu şekilde tanımlanan bir müzik grubunu dinlemeyecektim de kimi dinleyecektim dedim ve algiers'ı kulağıma taktım. albüm benim için bu hafta anlam kazandı. iş yaparken onları dinledim, uzun sahil yürüyüşümde onları dinledim. lisedeki ingilizce hocamızın kulakları çınlasın; yorgun ve cansız görünenlere "tuzsuz helva gibi durma çocuğum" derdi. işte ben de bütün hafta tuzsuz helva gibi varlığımı devam ettirmeye çalışırken algiers dinleyerek kendimi topladım. bir atomun kütlesinin çekirdeğinde toplanması ve gerisinin boşluk olması gibi ben de varoluş enerjimi müziğin içine yoğunlaştırdım. bana şifa veren şey, beynimi parçalamasını istediğim bir müzikte kafamı sallarken duyduğum heyecandı. 

algiers'ın irony.utility.pretext şarkısını takdim ederken (zamanlaması manidar) afro-amerikalı vatandaşların davasına destek verdiğimi belirtirim. birlik ve beraberliğe ihtiyaç duydukları şu günlerde davalarından vazgeçmemelerini dilerim. bir oy hakları var. demokrasiye inansınlar. demokrasi her şeyi çözmekte. eğer siz de onların davasına destek veriyorsanız bu distopik parçayı birlikte söyleyebiliriz:   "d e s t r o y   p r i m i t i v e  m a n!"

"they said it's not enough
just to shoot us down
it's a sound that's systematized
it's a noise just to drown us out
but when your time is come
we'll all be there
just to watch you fall
and then one by one
all the parasites will just fall off
you put your vote in a ballot box
this one's marked undp
inscribe your
tyrant's name in blood
choice is the guillotine"